Örtüşmeyenler

- Değerli Üstad'ımızın mürekkebi kurumamış bir şiirini, ilk kez ANTOLOJİ okurları için yayınlıyoruz... en tenha yanımdan öpüyor yağmuru duyan ışıklar bir mendirek gibi uzanmış sulara yorgun bedenim nereden zuhur eder ki bu deli sarmaşıklar? tekinsiz çığlıklarla kuşatılan benim ne yapsam dış ile iç örtüşmüyor. tenimde nota nota gezinirken böcekler ruhum kendini yeniler bir şarkının nakaratında ayak ucumda yorgun düşmüş bir fener bekler sesimin fotoğrafı dolaşır gök katında ne var ki merkezle uç örtüşmüyor. gez dedik, göz dedik, arpacık dedik bir hedef belirleyip bastık tetiğe kaç geceyi kaç gündüze teyelledik konu olduk yazılmamış betiğe sevgi ile nefret hiç örtüşmüyor. yalpalayıp duruyorum doğduğum günden beri gözlerimin ufuklarda kanat çırpması da kaçak beni benden usandırır sevgilinin sitemleri can kurbanlık, zaman ise en keskin bıçak verilen cezayla suç örtüşmüyor bu gece sevenler için yatacağım istihâreye ter içinde uyanacağım seherden önce yüreğimi peynir diye sunacağım her aç fareye bir daha, bir daha düşüneceğim ince ince hayat öpücüğüyle öç örtüşmüyor Bahaeddin KARAKOÇ - 24.01.2006