Sen Yoksun

Girerim-çıkarım, gözüm yoldadır, Gezenler ortada ama sen yoksun. Tohum ekenekte, meyve daldadır, Düzenler ortada ama sen yoksun… Yanıktır, yüreği kokar evimin, Yorgundur, sıvası akar evimin, Kapısı dağlara bakar evimin, Hâzânlar ortada ama sen yoksun… Umut kovalayıp hayâl kurmaktan, Dalga dalga kıyılara vurmaktan, Yorgun düştüm yokluğunu sarmaktan, Kızanlar ortada ama sen yoksun… Muhatap yok, bölüşemem kozumu, Annem bile beğenmiyor pozumu, Takvim silkeliyor ince tozumu, Tozanlar ortada ama sen yoksun… Urbam buruş buruş, kunduram çamur, Ölüdür kürkünü soyduran samur, Kaç kez çiçek açtı koca ıhlamur, Sezenler ortada ama sen yoksun… Vakit düz ikindi bacalar tüter, Gece olur ishak kuşları öter, Ne acı azalır, ne hasret biter, Yazanlar ortada ama sen yoksun… Bir türlü kırılmaz bu sen zinciri, Kim takar bu bilek kesen zinciri? Hayatım bir garip desen zinciri Çizenler ortada ama sen yoksun… Rüzgâr kapı kapı gezer evleri, Şehri basar Kaf Dağı'nın devleri, Aşmak çok zor aşk yolunda şevleri, Çözenler ortada ama sen yoksun… Bahaeddin KARAKOÇ (Sürgün Vezirin Aşk Neşideleri – Dolunay Yay. 2005 / Ankara)