İlmik İlmik

Ne zaman seninle bir gezi düşlesem, Hep arkana bakman var ya vuruyor sekte. Hâlbuki vakit dar, menzilse çok uzak, Ne umutlar yitecek daha ilk tümsekte. Yağmurla arıtmak isterim gecenin karasını, Yağmur ki namluya sürülen en son fişekte. Sende gayret eksik, bende cebîr gücü, En güzel yanımız çürüyor bir ot döşekte. Olumsuzluk, güneş gibi oturmuş tepemize, Ayrılıklar sürekli diş bilemekte. Sofrada, seyranda kuşkulu kanat sesleri, Bir yandan dürtmekte, bir yandan gülümsemekte. Yana yana çekilmiş hiç resmimiz yok, Sen hasada girmişsin, benim tarlam göcekte