Antalya

Bahçeler meltemlerle konuşuyor; Üç bin yıl evvele dair, Masal cennetlerinin kapısı açılmış, Ağır ağır geçiyor taş kapılardan Omuz başları kopmuş genç heykeller, Yarım kalmış rüyalar içinde. Portakal bahçelerinin ışık denizinde.. Beyaz elleri gecelere uzanmış Otları nergis yapıyor zaman, Toprakları ışıl ışıl yakut kaya Limon bahçelerinden sarhoş Olmuş, A n t a l y a.. Bitip tükenmez rakısında sular, Eski köprüler, Kadırga ışıklarıyla yıkanan, Çağlayanlar boyunca.. Eski köprüler.. Zamanın dışından gülen Kader.. Güzel kader, mahzun kader nerdesin? Deniz zamanlarının maviliğinde açsın şafak gülü N e r d e s i n..? Sabahın derinliğinde aydınlık, aydınlık, Yeşil aydınlık, Yelken yelken dağılan, Bahçe bahçe toplanan, Mor aydınlık, beyaz aydınlık… Mermerler dünyasında başlayan yolculuk Kara sevdalı heykeller ömrünce, Eski yunan kızlarının sönen gözlerinde, Susan dudaklarında, eski şairlerin..