Aks-i ‘İzâruñ Dîdede

‘Aks-i ‘izâruñ dîdede berg-i gül-i ter kendidür La’lüñ hayâli sînede rûh-ı musavver kendidür Şâm-ı gamuñda sâkin-i zulmet-sarây-ı mihnete Câm-ı sabûhî subh-dem hûrşîd-i enver kendidür İbrîk-i zerden sâkıyâ la’l-i müzâbı kıl revân Altun olur işüñ hemân kibrît-i ahmer kendidür Hûbân-ı şehrüñ hoş-teri şîrîn ü nâzük her yiri Hvân-ı visâle sükkerî pâlûde-i ter kendidür Bî-derd iken dil gûyiyâ bir migfer-i pûlâd idi Şimdi hadeng-i cevr ile tâc-ı kalender kendidür Geh bî-dil ü bî-hûş ider geh mest ü geh medhûş ider ‘Ayyâre-i gamzeñ gamı dârû-yı hûş-ber kendidür Kahr-ı zamânuñ zehrini def’ itmez ey Bâkî devâ İllâ şarâb-ı dil-gûşâ tiryâk-i ekber kendidür