Câmuñ Etrâfın Kaçan

Câmuñ etrâfın kaçan kim seyr ider âvâreler Çarh-ı mînâfâmı gûyâ devr ider seyyâreler Yazamaz ebrûlaruñ râsına beñzer bir hilâl Mâh-ı tâbân bunca yıllardur misâlin karalar Sen meh-i bedrüñ ziyâsın virmek olmaz ‘âleme İttifâkî bir yire cem’ olsalar meh-pâreler Bir Kul oglı âfetüñ kûyında kaldı cân u dil Kapuya çıkmaz görinmez n’eylesün bî-çâreler Sâkıyâ gülgûneveş gel bâde-i gülgûnı sür Lâle-reng olsun kızarsun ol iki ruhsâreler Derdine dil zahmınuñ ‘aşkuñla dermân eyledüm Şimdi ‘aşkuñ derdine düşdüm bulınmaz çâreler Şâh-bâz-ı tab’umuñ pervâzın urmaz kimseler Çâre ey Bâkî hemân olur öñince varalar