Der-medh-i Sultân Murâd Hân

Râh-ı çeşmümden dile tâb-ı ruh-ı cânân gelür Hâne-i câna ziyâ-yı mihr-i nûr-efşân gelür Vasl-ı yâra cân ile oldur hırîdâr oldugum Gelse biñ nakd-i revâne bir demi erzân gelür Bâğbân-ı gülşen-i ‘aşkuñ olan ‘âşıklara Dâgı gül dûd-ı kebûdı sünbül ü reyhân gelür Nûş-ı cân eyler göñül cem’iyyet-i hâtır bulur Târmâr eyler yine ol gözleri mestân gelür Câm-ı gül-gûn nûş ider hûn-âbe-i eşkin döker Beñzine bir pâre ‘âşık derdmendüñ kan gelür Senden ayrılmak katı müşkil belâdur dûstum Yoluña ölmek egerçi ‘âşıka âsân gelür Bulsa câm-ı la’l-i cân-bahş-ı lebüñden cür’a hâk Hâk içinde mürde-i sad-sâle cisme cân gelür Sâdıkam cândan baña ‘aşkuñ ‘azîz oldı disem Sanma girçek ‘âşıkuñdan dûstum yalan gelür Cânuma canlar katar gelse peyâm-ı vasl-ı yâr San nesîm-i lutf-ı şâhenşâh-ı ‘âlî-şân gelür Hân Murâd ol kâ’inâtuñ kıble-i ikbâli kim Ka’be-i dergâhına şâhân u dervîşân gelür Şehr-i dârü’1-mülk-i ‘adlin seyr iden ‘âriflere Hıtta-i ma’mûre-i ‘âlem dih-i vîrân gelür Âleme çekdi simât-ı ni’met-i bî-minnetin Şâhlar şeh-zâdeler dergâhına mihmân gelür Âsitânı hâkini kıldı Kırım hânı konak İrte bir gün seyr idüñ hâkân-ı Türkistân gelür Bir hatâ zann eyleyüp ebrûların çîn eylese Cân atar dergâhına Fagfûr ile Hâkân gelür Perçem-i tûgından irdükçe Frengistâna tâb Sâye-i serv-i bülend-i kaddin özler bân gelür Şâdmân olsun ‘Acemler gözleri aydın yine Mîr Haydar nûr-ı çeşm-i husrev-i Îrân gelür Kanı ol gelmez diyü bahs eyleyen câhilceler Hak budur kim ‘âkıle anlar katı nâ-dân gelür El süvâr oldı kümeyt-i hâmeye şimden girü Sanma Bâkî gibi şâhâ fâris-i meydân gelür Şimdi gûş-ı cân ile diñler cihân eş’ârumı Medhüñ itsem bir yire mecmû’-ı ins ü cân gelür Okudukça na’tuñı her gûşeden gûş itmege Cân-ı Selmân rûh-ı pâk-i Hazret-i Hassân gelür Bî-nihâyet lutfuña lâyık edâ mümkin degül Gerçi ma’nâ hâtıra bî-hadd ü bî-pâyân gelür Arsa-i sîmîn-i subh üstinde dâ’im gûy-ı zer Tâ ham-ı çevgân-ı gerdûn içre ser-gerdân gelür Hasm-ı gerden-keş izüñ tozına kılsun ser-fürû Ser-fürû kılmazsa bir gün kellesi galtân gelür