Kasîde-i Bahâriyye Be-nâm-ı Kâdî-zâde

Perde-i şâm olıcak mihre nikâb-ı ruhsâr Zâhir oldı gözüme hey’et-i ebrû-yı nigâr Âfitâb üzre meger hâme-i dest-i kudret Çekdi bir med nitekim hâcib-i rûy-ı dildâr Kamerüñ altına yâ safha-i eflâk üzre Râ yazupdur kalem-i sun’-ı Celîl ü Cebbâr Bir güneş yüzlü firâkında felek hasret ile Var ise hançere düşdi nitekim ‘âşık-ı zâr Mevsim-i ‘ayş u tarabdur şeb-i ‘îd irdi diyü Mutrib-ı çarh eline aldı meger mûsîkâr Gûyiyâ hâzır olur irte salât-ı ‘îda Dâl tâcın başına geydi sipihr-i gaddâr Keh-rübâ sübhasın aldı ele çarh-ı sâlûs Halka cevr eylemeden ya’nî ider istigfâr Dehr bir şâh-ı sipend urdı felek micmerine Meh-i nev sanma şafakda görinen zerd ü nizâr Mâhı sayd itmek içün bahre şalup kullâbın Meh-i nev tutdı meger sâhil-i deryâda karâr Kara yaklaşdı şeb irdi diyü keştî-i hilâl Bâdbân açmış ider sür’at ile ‘azm-i kenâr Çizmege dâ’ire-i şemse-i mâhı felege Aldı üstâd-ı zamân destine zerrîn pergâr Mâh-ı nev dâm kurup dökdi kevâkib erzen Umaruz k’ola yine ‘ayş u safâ mürgi şikâr Kodı bir pâre yahı tâs-ı zer-endûda felek Sıvara tâ Ramazân teşnelerin sakkâvâr Eseridür görinen urdı mihekk-i şâma Satıcak sayrafî-i dehre felek bir dînâr Bâmdan düşdi dilâ taşt-ı meh-i nev bu gice Güft ü gûy ile pür olsa n’ola şehr ü bâzâr Urdı çevgân-ı zeri gûy-ı zümürrüd-gûna Meh-i ‘îd oldı yine tevsen-i gerdûna süvâr Kamerî yakalu bir hûb ser-â-ser geydi Ola tâ bezm-i hudâvende felek hidmetkâr Vâriş-i ‘ilm-i Nebî Hazret-i Kâdî-zâde Efzal-i ehl-i zamân eşref-i eşrâf u kibâr Füsehâ vü bülegâ bezmine mîr-i meclis Ulemâ vü fuzalâ zümresine şâh-süvâr Bû ‘Alî-hikmet ü Hâtem-kef ü Nu’mân-mezheb Mustafâ-hulk u Mesîhâ-dem ü Yûsuf-dîdâr Mâh-ı nev mîl-i zer almış ele kehhâl-sıfat İşiginden çeke tâ dîde-i gerdûna gubâr Eline girmek içün fazla-i hvân-ı keremi Meh-i nev destin açar niteki şahs-ı cerrâr Sîne-i âyine-sîmâsına beñzerdi eger Safha-i mâh-ı şeb-efrûzda olmasa gubâr Ne ‘aceb fazlına nâ-dân eger inkâr itse İtdi mi Ahmed-i Muhtâra Ebû Cehl ikrâr Güneşüñ zerre kadar kadrine noksân gelmez Eylese nûr-ı cihân-tâbını huffâş inkâr Ne şeref câh ile ger olsa zamânen sâbık Gül-i ter soñra gelür gülşene evvel has u hâr Sadr-ı ‘âlîye geçürse n’ola nâ-dânı felek Dâ’imâ nâkısı a’lâya çıkarur mi’yâr Bir olur mıydı bu gün kıymet-i ehl ü nâ-ehl Nâkıd-ı çarh eger eylese teşhîs-i ‘ayâr Ezelî böyledür âyîn-i sipihr-i gaddâr Ki gülüñ hvâbgehi hâr ola hâruñ gülzâr Serverâ mihver-i gerdûn-ı fezâ’il kalemüñ Merkez-i himmetüñ eflâk-ı me’âlîye medâr Ravza-i ‘ilm-i tarâvetde nem-i hâmeñ ile Tâzeler gülşen ü bâgı nitekim ebr-i bahâr Noktalar kim dökilür hâme-i müşgînüñden Her biri şâhid-i ma’nâya olur hâl-i ‘izâr Bir güherdür söz aña tab’-ı şerîfündür kân İlm bir bahrdurur sen aña dürr-i şehvâr Kâdî-i mahkeme-i ‘âlem-i bâlâ Bircîs Müşkilin müftî-i re’yüñden ider istifsâr Bu kadar nûrı güneş kandan iderdi tahsîl Olmasa re’y-i cemîlün yüzine âyinedâr Bu fezâ’il ki saña Bâri Te’âlâ virmiş İtmeyüpdür dahı bir nâkil-i ahbâr ihbâr Kelimâtum yirine dürr ü güher nazm itsem İdemez mertebe-i fazluñı eş’âr iş’âr Rif’atum kasrı sala sath-ı semâya sâye Eger olursa aña bâni-i lutfuñ mi’mâr İrdi söz gâyete Bâkî ne dimek lâzımdur Hâl ma’lûm hod ey Hvâce-i ‘âlî-mikdâr Nitekim her ser-i mâh ola bir altun kandîl Zîver-i dâ’ire-i çenber-i çarh-ı devvâr Mâh-ı nev gibi terakkîde dem-â-dem kadrüñ Çeşm-i encüm gibi bahtuñ gözi dâ’im bî-dâr