İki Memleket Yalnızlığı

(dün) Uzaklarda bulutu görünmeyen bir kent , Yitirme korkusuyla sımsıkı tutarım benliğimin, O minnacık ellerinden... İsyan ederken mesafelere Ve tam da alışmışken isyana,uzaklığa Boyun eğmişken yalnızlığa ; Hep bir yanım yarım, yıkık... Ne orada, ne burada kendim olmaya. Şarkılara sığınmaktı güçsüzlüğüm , Belki de çaresizliğim. Kendi insanımın sahte gülüşleri arasında "Bize ne oluyor burada"'yı çözerken Ya da öyle sanırken; Beğenmediğin "gavurun" daha "insan" olduğunu kabullenmek şaşkınlıkla . Sorgularken "ben kimim/biz kimiz" diye , Cevapsız sorulara boyun eğmekti alışkanlığım. İki kimlik ,iki kişilik Bir de "hangisi memleket " sorusu Yakarken yüreğimi , DoĞduğum toprak iyice uzaklaştı benden, Sırıtarak. (aşk) Ah o asaletine kurban olduğum, Hem aklımın, hem yüreğimin sahibi İstanbul Memleketim dediğim yâr ... Daha dün ağlarken adın geçen şarkılarda Şimdi sana geldim Alsana beni koynuna ! (gerçek) Ben daha ilk günden İhanetini gördüm . Yedi tependen attım kendimi Yedi kere öldüm, Gömüldüm. Uğruna yüz çevirdiğim diyar Anladım ki senden daha yâr (bugün) Ve şimdi yakın ülkedeki kahpe bir kentin, Kahkahaları arasında korumaya çalışırken aklımı ... İsyan ederken Bir kez daha hatalarıma Ve tam da alışmışken aynı hataları tekrarlamaya; Hep bir yanım kanar,acır... Hem orada hem burada ağlayan yalnızlığıma (kısırdöngü ) İki kimlik ,iki kişilik Bir de " hangisi memleket" sorusu Yakarken yüreğimi DoYduğum toprak iyice uzaklaştı benden , Sırıtarak 20 Kasım 2008