Yağmur Yağar Elif Elif İşlenir

Bakıyor gözlüğünün ardından hayata Biliyor ki "gözler kalbin aynası" Saklamak lazım aynadan yansıyanı Ama yapamadı… Bakışları O'nu ele vermezdi, Eğer puslu camlar ihanet etmeseydi Şu İstanbul özlemi olmasaydı Her şeye katlanabilirdi oysa Dayanabilirdi sevdiklerinin hasretine Gül İstanbul çıkmasaydı koynundan Mavi bir gerdan yerine Koca bir dağ her gün manzarası Şayet savurmasaydı yüzüne Aslında aynı olduklarını Belki ruhu Bu kadar acımazdı Haykırsa; Yüce dağdan yedi tepeye Çığlık çığlık yol alırdı isyanı Belki duyardı Dizelerinde sakladığı Ela gözlü sevdası. Ya gelirdi ya da …. Şimdi; Bir Can ağlaması sabaha kadar İçinde ki en büyük heyecan Mavi gözleri kadar ışıl ışıl bir minik yürek Gerçek sevginin tek tarifi Yağmur yağdırır umutlarına Elif elif işlenir hücrelerine