Vefa

Örülmemiş sepetlere Olmamış üzümler koyar, Doğmamışlara ninniler söylerdiniz Yalnızlığın akşamüstleri Kaygısız duruşunuz vardı ya Bildim ben! Cananın ireminden Bir salkım üzüm koparmaktan korktuğunuz Yüzünüzden okunsun istemediğinizdendi Öyle ya! Yâr incinmesin’di Bilmesin’di çatlayan dudaklarınızın Daha kaç nedeni var Heveslerinizin kurbanı olmaktansa Katili olmayı yeğlediniz Usta cellatlara taş çıkarttınız Onlar size şapka Hatta size kalırsa Asla şahsınıza münhasır değildi Bir yüzgörümlüğüne bile Canınızı sadaka vermişliğiniz "Kim olsa yapardı" derdiniz Ama hiç yapanı görmemiştiniz. Hiçbir galibin hünkârı saymadınız kendinizi!! Elden ayaktan çekilirdi can Yâr af dilesin istemezdiniz. Felek kalın kalın şişleriyle Başınıza ördüğü çorapları marifet sayarken Kirmanlarınızda eğirdiğiniz gülücükler Sıyırıp alırdı baharı kışın koynundan "Artık çok geç" dediğiniz Vaki değil Kadriniz bir açelyadan Bir de mavi gülden sorulurdu. Vedalarınız uzun sürmezdi Sızısı kadar En aceleci zamanlarınızdı belki de Bir adım ıramayagörsün sevdiğiniz Bir tas su dökümlüğünde Denizler dökerdiniz ardından Faylarınız kırılır Masif bir hüzün bulaşırdı Ellerinize yüzünüzden Bildim ben! En zorunuzda bile İçinizi dışınızdan soyunamazdınız. Anlasın istediniz Ama görsün istemediniz Öyle ya! Yârin yeri sıcak kalsın’dı Giden hep sizdiniz Çünkü siz Harbiden sevmiştiniz...