Düşsel Evrim

Sonu yazılmamış bu romanın zamanı geldi boş sayfaları doldurmanın yırtıyorum yalan bayrağını sevgili adın dalgalanacak artık gökyüzünde. Derinlerinde dolaştığım bu dehliz, aşk aramayın artık beni, niyetim yok yaşam güneşine çıkmaya, kalbim yansa da ateşte, yeşilleniyor ömrüm. Aşkın yüksek dozajında u ç u y o r u m pembe bulutların ü z e r i n d e Varsın kanatlarım olmasın! Kanım aksın yâr, yaramdan aşkın sızar. Soranım olmasın, yalnızlığımda sesin yankılanır içimde. Dönüyorum şimdi düşsel evrimde ve bir ebabil kuşunun kanadında seni seviyorum renkler içinde. Dostum olmasın elimden tuttuğunda yâr çıkmaza dönsün kentin bütün sokakları. Ben aşkında duruyorum, zaman sana akıyor... Ve ben, s e n i n için ....y .....a ......ş .......ı ........y .........o ..........r ...........u ............m!