Ne Çıkar

Ben sevgiyim, deli gönlüm divane Gönül evim, sensiz olur virane Otağ kurdun, yüreğimin içinde Gönül koymuş, sevmiş isem ne çıkar Gözüm ağlar, yaş düşse da nafile Gönül bahtım, şimdi döndü sefile Kor olmuşken, küle dönen kalbime Bu ateşi, yakmış isem ne çıkar Saray kurdum, yüreğimde eyledim Taht kurup ta, orda sultan eyledim Sevgi sunup, kervanımı eyledim Aşk şarabı, sunmuş isem ne çıkar Bu bedenim, sevgin ile beslenir Gönlüm ise, hasretinden hislenir Sevgi dilim, yüreğine seslenir Gurbet ili, sunmuş isen ne çıkar. “Aşk” sunup ta, yüreğimi dağladın Kalp gözümü,zehrin ile ağuladın Her uzvumu, dilim dilim doğradın Kurban olup, düşmüş isem ne çıkar Bedenime, bıçak vursan kan akmaz Tabip gönlün, hiç yanımdan ayrılmaz Göz yaşıyla, kuru toprak ıslanmaz Yağmur olup, düşmüş isem ne çıkar. Bu yarayla, insan fazla yaşar mı Gam yüklüye, kem göz ile bakar mı Dost pınarı, hiç tersine akar mı Pınar olmuş akmış isem ne çıkar. Senin gönlün hiç ayrılmaz yanımdan El olup ta, ayrılamaz canımdan Dost görünüp gitmeyenler başından Sırra kadem bastı ise ne çıkar. Sen eşimsin kanın bile kanımdan Seni kıydı şükür olsun yaradan Nura şamil iki kızı doğuran Eşim olup sarmışımdır o kadar.