Yaşam Nerede Başlar?

..............................Yaşam ilk nefesinle, doğduğun an değil ..............................Nefesinin yanına nefes eklediğin zaman başlar! Korkunun bıçakları ışıldarken karanlıkta haykırdı musalla taşında bir beden 'Bana iyi bak! Ölüm dediğin nedir? ' Anladım ki, ince ince yakılan ağıtmış yüreği asıl yakan... Kendimi soktum, köşeye sıkışmış akrep gibi çoğu zaman ve kaçtıkça tavşan misali derinleşti içine düştüğüm kuyu. Anladım ki, çoğu zaman içinde beslermiş kendi kâtilini insan... Gün oldu, Cephede mermisi biten asker gibi çaresiz kaldım ortasında hayatın sığ çukurlara gömdüm başımı ve iğrendim kendi akan kanımdan! Anladım ki, hâlinden utanırmış kendi kanında boğulan... Bir gece ürpertiyle kimsesiz sokakta aç köpeklere verdim korkuyu ensemde sıcak bir nefes ve yanıp söndü sokak lambası üç defa! Anladım ki, göremediğinden korkarmış insan... Sonra, kayıp düşecekken uçurum kenarından bir çift göze tutundum ve ölümcül hastaya şifa gibi kalbim aşk diye vurdu; yeşillendi içim! Anladım ki, bir insanı sevince başlarmış yaşam...