Kapı Gıcırtısı

Öfkem yarının sessizliğine karışmış Öylece bekliyor Ne zaman sarı bir gül görsem Ayaklanıyor sonra usulca boynumu büküyorum Oturuyorum derinliklerle işlenmiş sandalyeye Hiç rahat olmadı içim hep tetikteydim Belki birgün diye yaşamı tüketmekteyim Zamanla ıssız denizde bulundumu kara Öpersin toprağı seversin havayı İşte bende ıssız yaşamda buldummu bir kara Öperim toprağı severim havayı Ama şimdi değil Giyindim beyazı iyice dolaştım Hala bitiremedim Yinede özlüyorum o günleri o öfkeyi Dönüş yok artık bu düşten öte...