Bir Ölü Nasıl Hissedebilir Ki Gözyaşlarını III
B Barış Konca
0
Altın Yaprak
Sanki hayat denen o karnavallı sokağa meraklı ve coşkulu bir heyecanla aynı evin surdunyalı penceresinden bakıyormuş gibi..
Sanki iki ayrı bedene bülüştürülmüş tek bir ruh değilmişiz gibi..
Ne cok şeyimiz vardı bir birimize anlatacak...
Bir öyküden bahsediyorduk.
Elindeki küçük deftere notlar alıyordun bir yandan belli ki yine hayatımızın kahramanları oldugumuz küçük öykülere dünüştürüyorduk.
Sonra ansızın susuyorduk. Uzanıp dudaklarıma degiyordu dudakların....
Kohen calıyordu, Leonard Kohen... Kapattım gözlerimi...
Bir an durdum.
O an sen ve ben kalbimden gectiniz esip gectiniz boylece ılık bir rüzgar gibi yüzümü yalayarak..
Yanımda birisi.
Neden aglıyorsun........ dedi sonra yeniden kapattım gözlerimi sürgünü oldugum hayata dündüm.
Boş ver dedim anlar uçup gider sanırnırım biz içinden gecip gitsek bile onlar bıraktıgımız
yerlerde yasamaya devam ediyormuş meğer...
Sonra günler gecti ve sayısız geceler teslimolmuştuk artık.
hayat bana neyi emrediyorsa onu yatıyordur bedenim ruhum sanki kendi yangınında yasıyormuş daglan parcalarının peşinden o amansız koşuya devam ediyordu soluk soluga..
Hiç aglamıyordum belkide hiç durmadan aglıyordum farkında değildim hem ölüler nasıl hissedebilirki gözyaslarını..?
Sonra kendimi bir sinamanın içinde buldum
''In The Mood For Love '' ... ask zamanı ...
Anılar,anılar.. cağrısımlar sonra actım gözlerimi kendimi gördüm elimde bir çift bilet,
Gişenin önünde seni bekliyordum.
Kalabalıgının içinde bir ışık gibi süzülerek bana geliyorsun. sonra önümde durup boynuma sarılıyorsun çocuk gibi sımarıp boynuna sarılıyorum .
Binlerce öpücük konduruyorum yüzüne oysa daha o sabah uykumda o en mahsum cennetimizde seni bırakıp evden cıkmadan önce yine boyle susuzlukta öpmüştüm seni...
Seni hep yanımda oldugun halde hiç bitmeyecek özlem halinde sevmişim demekki ...
Filme giriyorum peşinde, imkansız bir askı anlatıyor film.
Bizimki gibi öyküler yazıyor adam. kadın o öyküleri okuyor bir sırgibi yasıyorlar asklarını..
Hayat aralarından aşılmaz bir sel gibi akıp giderken onlar ayrı dünyalardan birbirlerine hiç
dokunmadan sevdalarından bulusuyorlar filmin sonundaadam su cümleyi söylüyör gecmişe göre bildigi ama dokunamadıgı birsey artık'' diye
Bitiyor film göre bildigi ama dokunamagı bu Cümle içimi yakıyor gözlerimi acıyorum bu tatlı hayalimden..
Sonra yine kapatıp sürgünü oldugum hayata dönüyorum.. Dışarı atıyorum kendimi.. Dısarda hayat devam ediyor. oysa kapatmalıyım gözlerimi. Kapatmalı ve hayatım içinde yaşıyormuş gibi yapmalıyım.
Yapamıyorum.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş