Yer Yok Bana

aklına kuşkonmaz bir yolcuyum yasak hevesler büyür içimde sağanaklara tutulur çalarım zamanı kediler yarışır aşkın atlasında kuşlar kalkıyor dallarımdan uzaktan yaralı bir kalple bakıyorum hangi acıya saracaksan sar yaralarımı imtina ediyorum hayattan kuşladım çünkü bütün yuvalarımı oyalandığım bütün istasyonlarda kalbim oyulur savurdum kendimi gecenin havzasına aklımdan kaç kuş havalandı kaç kuş döndü yuvaya kime ne taşıyorsam kalbimi avuçlarımda bulsam yalnızlığın biçimini sever miydim yine de seni benim avuçlarına sığmayacak bir kalbim var uzaktan yakın olan herşeyin acısı fazladır hangi kalp taşıyacak kadar ustadır aşk ağrısını kentli yalnızlıklardır çoğaldıkça kaybolan ritminin yarısı senin olsun bilerek unuttuğum bu şarkının reddettim bütün kabullerimi bir kez daha kutsadım kendimi anladım hiç bir aşta yer yok bana beklediğim yağmurdan da ümit kalmamıştır