Koca Mehmet Destanı

Başı heybet nam dağlar Zamanı mıdır, ayrılışla mola Gözlerde ışıltı dururu ağlar Duygular yarışırdır bağlar Bıraksalar Orada bitirecekti işi Dünya daim abada kesin diye Dağın heybeti devrilmişti üstüne Yine de,bir yücelik, bir ululuk bilmezdi Koca Mehmet... Bir özlemişti ki... Hayırlar olsun Ayrılığı ölüm Kavuşumu bayramdı Özleyen ve özlenen Uzletle... Yol düştü üzerine Şekilden suretler Birinde doysa, birinde bıkar Yorulmak mı? Neydi o! Uzaktaki bir anı gibi Şevki bilmeyen aşktan yorulur Şöyle bir anımsandı Kadın! Dünyanın parçası Olmayınca yolsuz Dönmezdi onsuz Aidi ve aitti Anımsamalar bilme oluyor Öfke burnunda düşmüştü En fazla günahı Masumiyetti, al al... Artık fındık kırsalar korkmayacak Gül koparsalar Ah edecek Korkular koklatsalar Rayihalar salacak Fırtınalar salsalar Paratöneri olup Dalga kıran kesilecek Anlamıştı o... Anlamaktan kocamıştı Yılların ve yolların yorgunu Koca Mehmet... Yel oldu yel Tutabilene aşk olsun Söylediği türkü Kaşındaki ivme Kucağında bir çocuk Belli belirsiz tebessüm Bir gümanla Yol tuttu yol Sakınır mıydı Yolsuzun gadabeti duyulanda Dağdı; dağın adamı Yola korda Şevkle hizalardı nadanı Isırıklar, kaşıntı olup Birinin sümük diye attığı İlik diye kapılmayana dek Bir buluşma bir hasretlik İki, bir oldu mu Günahı tutmazdı Ahiretlik derdi, ahiretlik Divan durdurulsa önüne Vebali olmzdı ki yoldan dönüne Saran, sarınan bellisiz olur Dur durak bilmezdi, ki sönüne Hileden yüz bilmedi naki Sulbdendi belliki haki Değil mi ki sürecekse ölümle baki Ha, ben ölmüşüm; yaşarken sen Berdevam hizmetten aşk döner Zamanın sarhoşu idi saki Zaman bitmek bilmez Olgunlaşmanın minneti ile Dağ devrilmiş, gün evrilmişti Lakin yol çevrilmişti Şimdi yaşamak zamanı Hasreti yatırım Özlemi yatırılmıştı Koca Mehmet Tanımazdı nadamı Dağın adamı... Aşkı onda, şevki bende kaldı Şikayetin selmın olsun... 13.01.2009 Haki : anlatan, hikaye eden. Toprakla ilgili