Sancım Sağımda Bereketi Kolumda* 1

Yüzü, yüz Esti mi, güzü güz Yolundayken düzü düz Adam bir deha Fikriyle, güven verişiyle Yanında bulunuş, bir reha Yüzünü yıkadı Mevcuda danışmış İç hesaplaşmasını yapmıştı. Zaman gerilmişti Göz kıvılcımlarıyla şimşek Meserretti çabası her yan ter Gerilmiş çelikten vücutla yay Atladı atlayacaktan bir panter Fırtına öncesi sessizlikle Badirenin içindeydi tarafları, kan ter Şafak gelmek bilmezken aniden Yalçınlık siluetiyle şafağın yırtılması Hücum denen bir sesle titredi her yan Barut kokusu Öbüs kıvılcımları At kişnemesi Can hırraşından insan iniltileri Alev kusan namlu ağızları Şahikanın ve ovanın tek hakimiydi Kıyamet olduğun yerde Başın, girdiğinde derde Ne erdem, ne zer dem kalmıştı Ölümüne öldürmek Ölmemek için öldürmek serde O an için tek gerçek Hani kutsal olan nerde? Ha gayretten Bir hayret doğmuştu Heyecan akıyordu, gözlerinden yüzüne Heyecan akıyordu, dağ yamaçlarından eteğe Etekler tutuşmuş, ova mahşer Meydanı sahra, yangın yeri Uykusuzluğun alevi bir başka oluyordu Böyle akıyor; yakıyor, yakılıyordu Olan olmuş Solan solmuştu Artık sonuca Bir tarihi oluşumla, bakılıyordu Yıkalı yüz, bir şey olacağına kâh endişe Kâh tebessüm doluyordu Ne de mücessemi bir devasaydı Keder yansımadan yüzüne daha Fikrinin incesinde soluşla, kalkıyordu şaha Düşünmek bile istemiyordu Kararlılıkla bilişti, olası dışı olan, hevasaydı Tanımamıştı, Dünya Tanımamıştı, düvel böylesini Tatmamıştı böylesi bir vahameti Ne cenkler tutuşmuşlardı da Yangınları yoktu Oysa bu yangının kundakları da, çoktu Şimdi yangın, tutuşma, cenk, kundak bir aradaydı Şakağa gitmiş elle, istilacı kap kara, karadaydı Ne yaman şeydi anam Ne yaman bilinmezlik ve ihmal Ateşle oynamışlar, yangınla tedavi oluyorlardı Ova şöyle bir titredi Ova şöyle bir sarsıldı Duaya durdu yer, duaya durdu gök Bir isimsizdi hücumla nefer Kaçıncı gidişle kaçıncı gelişti sefer Ne büyük aşktı yarabbi serini Kendi ölene dek, biri alıyordu yerini Düşünemezdi, gerini Ne yetimdi, ne de evli Şimdi rihtersiz deprenendi, müstevli Devamı Var