Ah Anam

Kollarını beşik yapıp salladın Yediğim her lokmayı balladın Her türlü kötülükten kolladın Her zaman başımı sıvazladın Gelin ve damat misali süsledin Her şeye rağmen hiç küsmedin Ayrıldığımda yollarımı gözledin Hasretimle de ciğerini közledin Başımın tacı, derdimin ilâcı anam İnan senin hakkını hiç ödeyemem Senin kadar hiç kimseyi sevemem Hiçbir vakit, sana öf bile diyemem Sırtımı dayadım, palamut ağacına Ben nasıl dayanayım senin acına Anam derdim, çoğu kez o bacıma Kim anlar ki hasretinle yandığıma Sırtımı dayadım, kuru ardıç ağacına Nasıl da dayanırım senin yokluğuna Anam bilip, anam dedim, analığıma Kim derman olur ki, benim sancıma Ah anam, dolandım hep köşe bucak Bulamadım seninki gibi sıcak kucak Sensiz, benim garip halim ne olacak Desene, evladın daha çok donacak Acım birken, sensiz oldu, elvan elvan Çok kuru ekmek yedim, yavan yavan Ne çok yayan yürüdüm, çıplaktı taban Ne de yaman üşüdüm, yavandı kaban Sırtımı dayadıklarım vefasız çıktılar anam Yediklerimi bir bir boğazıma tıktılar anam Feryad-ı figanlarım ta arşı alâya çıktı anam Çilelerime dayanamadım, canım çıktı anam