Son Tren

Kimseler üzülmesin diye üzülmekten yoruldum. Yoksa benim derdim bana yeterdi Herkesin derdine derman ararken Son trende ömrümden öylece geçti Garip bir bilinmezdi beni böyle yıpratan Hüzün mü mutluluk mu bu boş koltukta Ömrümün sonuna kadar kalacak olan İki hüzün bir koltuğa Çekinmeden sığar da İki mutluluk yan yana Neden gelmez acaba Aklımda kalan bir şarkı cızırtılı radyoda hüzün makamından sesleniyor ince fasılla Vazgeç diyor ey sevgili dinle de vazgeç Sen kendine kendin gibi bir taze bahar seç