Zigon Sehpa

Bugün ordaydım Aynı yerde, aynı evde Aynı kapıdan girdim içeri Tesadüf bu ya aynı anahtar kalmış bende Sandalyede yeleğini unutmuşsun Masada kahkahanı Mutfakta bardağını Salonda duruşunu unutmuşsun, Sonra yan odada hıçkırıklarını Koridorda göz yaşlarını Kapıda çarpıp gidişini unutmuşsun Bir çiçeğin zehri düşmüş zigon sehpaya Bir rujunun rengi düşmüş oval aynaya O kavgadan arta kalan kırık bir vazoyla İkimizin kalbi düşmüş tozlu balkona Duvardaki resminde gülüşün kalmış Son içtiğin bardakta dudak izlerin Portmantonun yanında gidişin kalmış Kapıda bıraktığın ayak izleri Yastığının üstünde saçını buldum Posta kutusunda mektuplarını En son dinlediğin şarkını buldum O hicazda kalmış göz yaşlarını Yazan böyle yazmış demek ki şarkıyı Nasıl anlam buldu sen olmayınca Neyleyim köşkü neyleyim sarayı İçinde salınan yar olmayınca