İnci

Bir inci saflığıyla Bekledim çukurumda Beyaz bir taş olmalıydı uykum. Beklesem olurdu zamanla. Göğsümde gezinen ağır el Kal dedi. Beklemek kaderidir incinin Olmak kaderi Kal çukurunda. Karanlık içimi kemirmeden Çıkmalıydın Hoyrat olmayan bir tenin dokunuşuyla. Göğsümdeki ağır elin Gölgesiyle uyandım. Porselen ceylanın bakışı, Memelilerin o çok titrek yol boyunca Mavi ayakları. Değişti yok aslında bir şeyin. Kalbim, uzun siyah giysili adamların Bakışlarıyla dondu o taş köprünün ortasında. İnsan babasını hatırladığında ağlarsa Olur tarih. Kökleri kurur Belki ondan. Dağlara gidelim biz en iyisi Bağıralım. Belki eski bir sesle hatırlarız geçmişi O koca şehrin yerinde şimdi Sadece bir kar kuyusu var. Ve kurtlanır kar diyorlar Kurtlanır kar. Olmuyor böyle Daha doğurmadığım bir çocuk var Ve şunun şurasında kaç yılım yaşayacak Ölümler görecek Aşı k olacak.