Rüzgârı Acıtan Doğu

Geldim Suskun ve kederli Bıraktım kendimi toprağına Kalbim bekle diyordu Bir tapınak bu geç olmadan. Ama geciktim Gölgesi kalmış duvarların Kendileri gitmiş uzaklara Doğu diyorum bazan Rüzgârı acıtan doğu Yeter mi anlamama. Avunmak için Dörtlükler ve haritalar Topladım çantama Taşlar biriktirdim Saçlarımı uzattım kahırla. Senden konuşan O tuhaf kalabalığın ortasında Baktım dağ göllerinin derin uykusuna Görünen tüm yollara baktım Gücüm yok Acıyan yaralarını sormaya Orada Tanrının biliniyor kuşlar Kadınlar tanrının biliyor kuşları Ve soruyorlar ona Tanrım ne yaptık sana Kuşlarının kanatlarını mı kırdık Ne yaptık sana Tanrı sessiz Annem kadar sessiz Bakarak Neden bekliyorsunuz burada Diyordu kalanlara Ah sevgili ten Neden bekliyorsun burada Alıp kokunu git Git O acı rüzgârın ardından.