Acılar Parkında

ahu bakışlarında bir hancı kaldı yolları sana varan bir bakış vardı tutuştu etekleri külleri kaldı yetmedi değil mi hep çektikleri acılar parkında sensiz bir adı kaldı karaağaç dallarını eğerken bir kuş kondu dalına yetmedi yangınlarda büyüttüğü elleri asılmaktı amacı tutunduğu şiire az geldi değil mi hep çektikleri acılar parkında sessiz bir çığlık kaldı seyhanı içip tüketirken derdin, nerelerdeydin iki dakika mola vermişken kaçıp gittin bedenimden sevgi tahtında tam oturacakken az geldi değil mi hep verdikleri acılar parkında boş bir salıngaç kaldı az değildi verdiklerim az değildi çektiklerim acılar parkında yanar yüreğim bakışlar arasında kanar gözlerim