Hasret Sevdanın Kendisi

can bedeni vurdu ölümü soğudu zaman aklımda çocukluğum sevgi masumu göründükçe göçebesi oldum kentlerin kayboldum elleri günaydın güneşi okşar sorgular gizini yaşamın hasret sevdanın kendisi aşar arsızlıkları sevgiye koşar aklın düşünde yaşamak bu meydan bu tren bu ray dal uçları gün aydınlığı uzağı yürek bungusu olmazlanır kadim ayrılık öfke işe yarar ağırdan alır türküler başlangıcı muştulu haber gizlidern ses verir yazar günlüğünü acıların tanıktır zamana dört duvar sen dokundukça saçlarım düğüm çözümü güç sorunlar için sevda nedir ki öldüğüm alfabeden bir yaprak aşkın "a"sıyla acının "a"sı yan yana dili tutulur baharın deşilir yarası uçurumların dağ doruğu buzullar akar ateşine umudun kül ve kömür bana kalır acının yumağında her soru yanıtı sabırda saklı eylemin sabra direnci uzatma diyor yılları saati gücendirme kuyuları kazarken iğne ile aklında olan yenilik zoru gülümseyen gece kılı kıpırdamaz delilik yol uzatır düşürür ağa sen ben sözcükler düştükçe tuzağa çocuklar daha çok ağlar bozduğumuz oyunlarda şiirin ince dili ayların adı önemli değil "yükte hafif pahada ağır". Yükle yüreğine ne varsı Hoşça kala uzak dur Tut elinden yürü Aldırma soğuğa sıcağa