Ağaç

Eski evimizin bahçesi Üç, dört ağaç, bir kaç çiçekten ibaretti Sahipsiz, kendi halinde, Allah'a emanetti Taş yığınları arasında bir çıkıştı Belki çaresiz bir bakış, kaçıştı Bahçenin tam ortasında bir ağaç vardı Gelir pencereme kadar uzanırdı Müdavimi bir çift kumru Her gün çeşit, çeşit kuşlar uğrardı Başkalarını bilmem ama Benim baktığım yerden Benim için önemliydi, farklı bir yaşamdı Bilmezdim ne ağacı olduğunu Bilmezdim o kuşlar nerden gelir, nereye giderdi Beni ilgilendiren her gün gelmeleriydi Ağaç siper, kuşlar coşku, heyecan, aşktı belki Mutlu olurdum izlerken onları Neyse uzatmayalım, hangi yıldı hatırlamıyorum Bahar geldi, yaz geldi Ama ağaç çiçek vermedi, yeşermedi Neticede ağacı kesmeye karar verdiler Direndim ama beni de dinlemediler Bir akşam bakınca penceremden Gördüm ki ağaç gitmişti elden Eser kalmamıştı kuşlardan, müdavimlerden Sıvaları dökük karşı binayı gördüm Ağacın yeller esen yerinden Kapadım pencereyi, çektim perdeleri, çekiş o çekiş Başkalarını bilemem ama O ağaç önemliydi benim için Benim baktığım yerden Ağaç haklıydı, kim bilir neden kurudu Adamlar haklıydı, ağaç kurudu kestiler Kuşlar haklı olarak çekip gittiler Ben de haklıydım, bakışımı, kaçışımı engellediler E peki kim haksızdı? Azcık düşününce onu da buldum kendimce Ağaç haksızdı, kurumamalıydı Adamlar haksızdı, ağacı kurutmamalıydı Ben de haksızdım, sadece baktım ve ona kaçtım Kökünü, gövdesini, adını bile merak etmedim Sonunda ben haksızı pek bulamadım ama Haklıyı buldum galiba; kuşlar ve müdavimler Onlar tekrar, tekrar geldiler, hep geldiler Fakat konacak, şakıyacak dal bulamayınca Tedirgin, mahzun ve ürkek çekip gittiler...