Sokak Lambasının Yorgun Işığı

Ardı koyu bir gecede Yitiyor bir umut, bir gülen yüzüm Önsözüm... Ardı koyu bir gece Alıp götürürken yalnızlığımı Hiç düşünmüyor onsuz ne yapacağımı Hep yalnızdılar, yalnızdık Ama tanıştık ve anlaştık gönüllerce, razıydık... Ardı koyu bir gece Her gelişinde bir şeyleri götürüyor benden Ağlamak istiyorum, içim dolu yaş, ağlayamıyorum Yapma diyor gülen yüzüm... Umutsuzluk kol geziyor iklimlerimde Umut gözleri dikiliyor üzerime ve haykırıyor niye? Bunca anlamsızlıklar içinde sessizce bırakıyor kendini Sokak lambasının yorgun ışığı Koşup kaldırmak istiyorum yerden Elleme diyor, öyle mesut ve huzurlu ki İhtirassız ve çoktan razı sönmeye... O an anlıyorum, her şeyi anlıyorum işte Aklımda ne kadar kar varsa yağıyor omuzlarıma Nasıl üşüyor ellerim, en güzel düşlerimi ufalıyorum avuçlarımda Savruluyor seher kuşlarına... İnsanca ölüyoruz ya; nefretten uzak ve sevgi dolu Ardı koyu bir gecede Yeniden doğmak demek bu Bin umut, bin gülen yüzüm Bu sevda bitmez Sonsözüm...