Benlik I

hayatımın en büyük tokadını daha doğarken yemişim babana bile güvenme derlerken haklılar galiba o günden sonra pek sevemez oldum onu üstelik her an tuhaf seslerle bağırmaları yokmu insanı sinir eder gibi sonradan öğrendim ki bu gıcık sesler ismimmiş meğer bütün canlıların ismi varmış benimde olmalıymış sen busun dediler bende o oldum ne yapalım alıştık zamanla dünyaya gelirken çok ciddi ve mağrurmuşum yüzümde sevinçten en küçük bir kıpırtı yokmuş büyüklerin zoruna gitmiş bu durum el kadar bebekden beklenmedik isyanmış bu çok korkmuşlar çünkü o günlerde çok anne adayı varmış ve olanca güçleriyle popoma bir tokat atmışlar bende ne ciddiyet ne mağrurluk hiç bir şey kalmamış hepsi gözyaşlarımla birlikte bir bir dökülmüş yerlere herne kadar sinirlenip kızsamda fayda etmedi o hırsla hızlı hızlı nefes alıp nefes verdim oyun oynamayı pek sevmezdim o büyüklerin işiydi ben bir filozof gibi düşündüm üstümüze çullanıp duran koca gökyüzünü içinde sallanıp duran lambaları sonraları bende garip değişiklikler oldu yanılmıyorsam ilkokul sonları bir koşu yarışmasındayız o güne dek bütün koşularda birinci olmuştum tokadın epey faydası olmuştu o gün sınıfımıza yeni biri gelmişti koşu başladığında yeni gelen en önde bende arkasındaydım ikinciliği dünyanın en iyi koşucusuna dahi kaptırmazdım kız dedikleri varlığı galiba o gün tanıdım daha doğrusu hissettim arkasından koşmak acayip hoştu bu durum hayatımın sonraki dönemlerinide derinden etkiledi onlar kaçtı bende kovaladım dünyada pek çok insanla aynı şeyleri yaşadık galiba farklılıklar ne zaman çıktı bilmiyorum zengini fakiri pek yoktu çocukken varsada bilmedim ne yamalı pantalonlar ne lastik ayakkabılar ne kış soğuğundaki titremeler hiç biri gelmedi aklıma oyunlar oynamak çok sonraları oldu hayatın içinde merhaba derken seni tanıdığım yıllarda bana herkesten daha yakın gibiydin yanında sevinçten ağlayabilirdim seni saatlerce dinleyebilirdim yaşamak adına ne varsa hepsi sendin ayrılığı bilmeden sevmiştim seni bende sadece yarım kalan arzular bir takım basit hayeller hayatın en ucuz mutlulukları vardı sana bir demet gül vermek gibi oysa dünya çok farklıydı pek çok insanda pek çok farklılık büyümenin bedeliydi ne yazık............