شمارهٔ ۴۰

م مجیرالدین بیلقانی
0 Altın Yaprak
چه وقت موی سیپدست روز برنایی چه روز زحمت پیری است وقت زیبایی مرا که اول عهد جوانی امروزست شبم چو روز همی گردد اینت رسوایی رواست کز پی موی سیاه دل تنگم که در میان سیاهی است نور بینایی تو ای زمانه چه دیدی در آنکه پیش از وقت عبیر بر سر کافور تازه اندایی تو ای سپید موی از خدای شرمی دار نه وقت تست که تو از کمین برون آیی مرا بنفشه چو نورسته است هم شاید گرم بنفشه به برگ سمن نیالایی اگر چه موی سیاه و سپید هر دو یکی است مرا که فارغم از تازگی و برنایی ولیک خوش نبود کز سپید کاری خویش ز ظلم موی سپیدم به خلق بنمایی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.