شمارهٔ ۵۷
م مجیرالدین بیلقانی
0
Altın Yaprak
مرا دل نه و دردهای دلی
که عاجز شدستم ز درمان خویش
ندانم من خسته آن کیم
که باری نیم بی گمان آن خویش
تن و جان خود می خورم در عنا
چو شمعم همه ساله مهمان خویش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş