شمارهٔ ۶۹
م مجیرالدین بیلقانی
0
Altın Yaprak
مرا فرسوده غم چند داری
به عشوه تا کیم خرسند داری
به جد می بینمت در کشتن من
به خون من مگر سوگند داری
مرا از تست عیش تلخ چون دهر
چه باشد کز دو لب پر قند داری
به خوبی در جهان سودی همی کن
که این سرمایه روزی چند داری
روا داری چنین کز بهر بوسی
مجیر خسته را در بند داری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş