شمارهٔ ۷۳
م مجیرالدین بیلقانی
0
Altın Yaprak
دوش ار چه دلم ز درد هجران پر بود
اندیشه من درازی شب بفزود
سودا زده می شدم و لیکن دم صبح
در کار خلاصم ید بیضا بنمود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş