شمارهٔ ۷۳
م مجیرالدین بیلقانی
0
Altın Yaprak
ای به حسن آفت جهان که تویی
که شناسد ترا چنان که تویی
همه عالم بتان عشوه دهند
نه ازین دست دلستان که تویی
از تو دور اوفتاده ام عجب است
این چنین در میان جان که تویی
گفتی آیی درین میان که منم
من که باشم در آن میان که تویی
بی وفا خواندیم چه می خوانی
خسته ای را بدان زبان که تویی
نیک دانی که بی وفا نه منم
ای نکو روی بد گمان که تویی
گر به درد تو شاد نیست مجیر
بی وفا باد همچنان که تویی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş