شمارهٔ ۷۶
م مجیرالدین بیلقانی
0
Altın Yaprak
تا بسته بند زلف پریشان گشاده ای
صد نافه مشگ بر گل خندان گشاده ای
ما را که دست بر رگ صد دل نهاده ایم
دل بسته ای به زلف و رگ جان گشاده ای
سینه مکن به بستن دل زان قبل که تو
دل بسته ای نه ملک خراسان گشاده ای
خندی ز گریه من و آنگه گمان بری
کاب بقا ز چشمه حیوان گشاده ای
بستیم عهد که دل نشکنی دگر
چونست پس که گوی گریبان گشاده ای
گفتیم که بر مجیر گشایی در وصال
تو هر چه در فراق درست آن گشاده ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş