شمارهٔ ۸
م مجیرالدین بیلقانی
0
Altın Yaprak
ای دل نه سنگ خاره ای آخر فغان کجاست
وی دیده گر نسوختی اشگ روان کجاست
ای جان خسته آن نفس نیم سرد کو
وان ناله ها که اید ازو بوی جان کجاست
ای صبر سر گرفته اگر زنده ای هنوز
از سوز سینه نوحه و از غم فغان کجاست
ای عقل مختصر تو ز محنت امان مجوی
خود جسته گیر در همه عالم امان کجاست
ای روز اگر تو همدم و همدرد ما شدی
چشمی پر آب از دم آتش فشان کجاست
ای شب اگر پلاس نپوشیده ای به سوگ
لبهای خشک و گونه چون زعفران کجاست
بس بر هم است و تیره جهان ای چه واقعه است
آن عیش و خوشدلی که بد اندر جهان کجاست
عالم سیاه ماند مگر صبحدم بسوخت
ور نه ز نور در همه عالم نشان کجاست
ای آسمان شوخ سیه دل بگوی هین
کانکس که بد به قدر به از آسمان کجاست
وی روزگار سنگدل سفله باز گوی
کان میوه دل شه صاحبقران کجاست
ای دهر دون پرست بدان تا چه کرده ای
در کینه که رفته و خون که خورده ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş