شمارهٔ ۸
م مجیرالدین بیلقانی
0
Altın Yaprak
فلک باز از نهان خارم نهادست
که پیری پای بر کارم نهادست
مرا خاری چنین ننهاد دیگر
اگر چه خار بسیارم نهادست
بدین موی سپید ار راست خواهی
بنای رنج و آزارم نهادست
مرا تا دهر سنبل یاسمین کرد
به دل بر بار تیمارم نهادست
تحکم بین که گردون برگ کافور
به جای مشک بر بارم نهادست
معاذالله که این موی سپیدست
که دل بر جنگ و پیکارم نهادست
به راه عیش بر دامی است ز انده
که این چرخ ستمکارم نهادست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş