Gözlerin

Bir sonbahar akşamı yürüyorum Bomboş sokaklarda Sevgin sinmiş sokaklara Hasretin sinmiş kalbime Düşünmek isterdim yaşadıklarımızı Düşünemiyorum... neden? Diye sorma Terk edişin öyle vurdu ki Aşkımızı düşünecek gücüm kalmadı Şimdi düşünmeni isterdim Sevgi mi? Yalan hayat mı? Bana sorma... benim için Senden sonra her şey yalan Hayat, aşk, sevgi... Senden sonra neyim kaldı ki Bir kuru gül... Ve ıslanmış mektuplar Öyle bir zamanda gittin ki Elim kolum bağlı Yüreğim dağlı... Yapayalnız kaldım... sensiz-sessiz Senden sonra neyin anlamı kaldı ki Boşboş gezmeler Yalandan gülümsemeler... En acısı unuttum artık demeler Aşkım... geri dön Bak hâlâ kalbimdesin Bak hâlâ odamın bir köşesindesin Sen benim göz bebeğimsin... Sen benim canım Sen benim kalbimsin Şimdi... burda olsaydın Sana tek bir şey söylerdim O güzel günlerin hatırına O ilk el ele tutuşumuzun Okuldan beraber ilk kaçışımızın Saatlerce göz göze bakışımızın hatırına Geri gön... Senden sonra yaşayamıyorum Gecelerce ağlıyorum Güzel günlerin hatırına geri dön Sensiz hiçbir şeyin tadı çıkmıyor Ne okuldan kaçmanın Ne kafelerde takılmanın Sensiz dünya bana hapis gibi... Şimdi elinde bir fotoğrafınla Deniz kenarında oturuyorum Terk edişinden sonra düşünüyorum da Sadece gözlerin, ne yalan sözlerin Sadece o masum gözlerin...