كان البياض يروقني

ب بهاء الدين زهير
0 Altın Yaprak
كانَ البَياضُ يَرُوقُني حتى رأيتُ الشيبَ مني فاليَوْمَ يا لَوْنَ البَيا ضِ إليكَ ثمّ إليكَ عني فلقد هجرتُ بكَ الصبا ونسيتهُ حتى كأني ويقالُ إنكَ قد كبر تَ عَنِ الهَوَى فأقولُ إنّي وأظلّ أقرعُ دائماً سني إذا حققتُ سني قد كنتُ أحْزَنُ للفِرَا قِ وَللصّدودِ وَللتّجَنّي حتى انقضى زمنُ الصبا فخرَجتُ من حُزْنٍ لحُزْنِ ولقد صحوتُ وتبتُ عنْ خمرِ الهوَى وكسرْتُ دَنّي ونَفَضْتُ في وَجهِ النّديـ ـمِ وَقد أتَى بالكأسِ رُدْني وَوَقَفْتُ في بابِ الكَريـ ـمِ عساهُ يسمحُ لي بإذنِ

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.