Megha

Megha, Hathaat tumeaasila , au Tup tap shabda karibarsigala Dekha, dekha Eigachha maananku dekha Jhaunli padithiba patra mananku dekha Kemiti aanandarebibhorsemane Kemitishihiri uthuchisemananka tanulata Apekhya thilaa, apekhya thila Tumara aagamanaku Aasha thila, bharasaa bithila Aaukichhibilambare Semane huetahajijaithaante Kharatatire Podaa aasha nei Semaanemaatirekabar neithaante Jee'nrahibare, swapnara patra melibaare Tume kete jaruri Tumebujhanaahin Tebe, jete duraaakashare thilebi Tume aamara eiilakaa ku Sabu greesmarebhasiaasuthaa Au ei dharanikukaanlia patraremandidia. (This poem in Odia Letters) ମେଘ! ମେଘ! ହଠାତତୁମେ ଆସିଲ, ଆଉ ଟୁପ-ଟାପଶବ୍ଦକରିବର୍ଷି ଗଲ| ଦେଖ, ଦେଖ, ଏଇ ଗଛମାନଙ୍କୁଦେଖ, ଝାଉଁଳିପଡିଥିବାପତ୍ରମାନଙ୍କୁଦେଖ, କେମିତିଆନନ୍ଦରେ ବିଭୋର ସେମାନେ କେମିତି ଶିହିରିଉଠୁଛି ସେମାନଙ୍କତନୁଲତା ! ଅପେକ୍ଷାଥିଲା, ଅପେକ୍ଷାଥିଲା ତୁମରଆଗମନକୁ| ଆଶାଥିଲା, ଭରସାବି ଥିଲା ଆଉ କିଛି ବିଳମ୍ବରେ ସେମାନେହୁଏତ ହଜି ଯାଇଥାନ୍ତେ ଖରା ତାତିରେ, ପୋଡାଆଶାନେଇ ସେମାନେ ମାଟିରେ କବରନେଇଥାନ୍ତେ ଜୀଇଂ ରହିବାରେ, ସ୍ୱପ୍ନରପତ୍ରମେଲିବାରେ ତୁମେକେତେଜରୁରୀ ତୁମେ ବୁଝ ନାହିଁ . ତେବେ, ଯେତେଦୂର ଆକାଶରେଥିଲେ ବି ତୁମେଆମରଏଇ ଇଲାକାକୁ ସବୁଗ୍ରୀଷ୍ମରେ ଭାସି ଆସୁ ଥାଅ ଆଉଏଇଧରଣୀକୁ କଅଁଳିଆପତ୍ରରେମଣ୍ଡି ଦିଅ|