Abd-sürd

Farz et ki ilk katliamda ben yitmişim Ellerime düşen ölümleri indirmişim Perdeme bulamış tenha Damarımda aşk izi Evladır cüretkâr bir hırkaya büründüğüm Hüzün kesilmeleri Bir peygamber duasıyla seslen bana Beni hitap, beni sar Kıyametim, sessiz bir ölümdedir Kefen bezimde sultanım Kefen bezinden mintanım Sar beni, nefesle İkra bismike Oku ve ıslat Dudak kıpırtısındayım Ölümün Dudağının kıpırtısındayım Bu şehrin ayasında tırnak arası hüzünler Bulaşmış gitmelere ölümler Hepsinde bir tenha Hepsinde bir izbe Soluğun kesilir sessizce Gitme kal arası sessizlik İşte budur esarete dokunan Farz et boşluğumdan, yanaşmışım bir morga İstanbul'u ben sarmışım nefesimle Hayalim gezinmiş tepelerinde Çamlıca'nın Büyümüş de çiçekler toplamışım sana Yüz santigrat ötede kaynamışım kemiklerimle Savaşlar sözüm olsun, hangi ötede derilmişse çocuklar Sevinçleri kursağında kalmış analar bilirim gözyaşlarıyla Kaleleri fetheden komutan anısına, sallandırıyorum hayallerimi Dört duvar, car taraf, hüzün notalarıyla