Gözümü açıp kapadığımda bitmişti her şey, Kandırılmıştım, İncitilmiştim.. Şaşkınlık diz boyu,…
Ne garip, Onlayken; Onu kaybetmekten, Ona olan sevgimin, aşkımın azalmasından…
Sensizlik ya da bizsizlik yokmuş, Anladım, Ayrıldık mı sanıyorsun? Yalan!…
Senden kalan neydi söyle? Birkaç anı mı sadece? Ya İstanbul'un sisler içindeki heyecanı, İçimdeki o garip acı, saplantı…
Bazen şaşırıyorum, Gerçek gibi durmuyor ikimiz.. Sanki uzun bir rüyadaymışım gibi Sanki şizofrenik bir yaşam sürüyormuşum gibi…
Özledim sesini, Sensizlik boğuyor içimi... Bir ben oluyor zihnim bir başkası sanki. Yokluğun,…
Sonunda olmuştu, Mantık kapısını çalmıştı Dionysos'un. Beethoven ısrarlıydı ama Bırakmazdı mantıkla onu,…
Bitmez karanlığı kalplerin Ve bitmez içlerindeki kayıp pırıltı.. Aramak mı? Ne için? Ümit mi? Acıtır.…
hayat, bir bakıma ikna etmekmiş insanın kendisini... inandın mı,…
Gecelerin bana emanet, Rahatça uyu.. Yıldızlarını karanlıklara diziyorum; Kayıp;…
Kaybetmek kolaymış, Kazanmaksa bin asır sürermiş.. Yok öyle bırakıp gitmeler, Erkenden,…
Uzaklık... Zor hayalinle çepeçevre yaşamak... Ulaşılmaz canlılığın yerini düşlere bıraktı. Unutmak mı?…
1
Hiç yalnız bırakıldınız mı? Başınız boşlukta hiç dalıp gittiniz mi? Yarım kalmışlığınız içinize oturdu mu?…