İstanbul

ben istanbul’a çok benzerim sevgilim yarı trak yarı buralı. azıcık gidersin haliç’te bir çekirdek aileyim o siyah suya bakakalmış, su yağlı mı yağlı. adamda bej kundura, kadın çarşafa dolanmış, yüzlerinde kırağı kızların birini açık havada doğurmuşlar, öbürü kapalı. bende sevgilim yan yana ışır ılık kasabalar köyler ben istanbul’a çok benzerim sevgilim, bir yanım haliç’te bir karabatak bir yanım samandıra’da saplı samanlı. ben istanbul’a çok benzerim sevgilim onca iştiha içinde onca keder. çın çın bin ses imkanıyken sesin göbeğinden çatlayıp orada kaldığı yer. sorunun sorulduğu yerim ben, cevabın alındığı yer! bir yanım erguvan bir yanım gül ve laleler bir yanda serseri otlar, başıboş, plastik çiçekler kök dal dolanmış duvarda birbirine koyu keder. gezmediğin yerlerim vardır mutlaka beklerim, yeraltı mağ’raları bir ayağım geçmişte kalmış alamam öbürü koduğun bahtımmış, eline ayarlı. sevgilim kış düşmüş dünyaya içimden eve nasıl varayım! bir kovuk bir obruk oldum, üstüm başım kar, yollar kapalı