Bacadaki Karga

Aynanın köşesine sıkışan kibrit çöpü, Nedenleri yaşatan uykusuz bir geceye, Dönerse güneşten çalıntı yüzünü, Isınırsın hayata, Kırılır çerçevesinden damıtılmış aşkların, Kapısına kilit vurulmuş odaların ardındaki, Kırılmamış kalan, Her objeye, Sen, Uzakta duranım, Yaklaş beriye, Spontan ışığımı yut sessizce, Sen görülü ol, Ben kalayım görgüsüzce, Duvarlarında sararsın yüzüm, Kanlansın, Sabahlara kadar, Sensiz uyku nedir tanımlasın, Sol gözüm, İsmini sayıklasın, Sonra, Tümceler çal şehrinin en mutena semtinden, Şarkılar utansın, Uyusun dünya sevdanın üzerine, Palmiyeler üşütsün, Başlasın dönüşüm, Evcilleştirilsin özgürlüğüm, Koskoca İstanbulun ölüm görsün, Biliyorum, Sende bil öyleyse, Bak, Kırılmış aynası aşkın, Avuçları kanar sessizliğe, Sen yaz,ben okurum, Bulamam hiçbir sebep, Sensiz diz çöktüren çaresizliğe, Gün gelir hatırlatırsın bana, Hasat zamanı, Düşünmeden, Rüzgarı getir hemen aklına, Öpüşünü vazgeçilmezliğinin, Sarılışını üşüyen tenime, Kopar yaprağını takvimin, Kapat kapanan gözlerime, İnat et bana, Dalında yeşillenen çam yaprağı gibi, Kibrit çöpünden yap aşkın kalesini, Nedensizce, Sana hasretimden, Bir çakımlık sebebim olsun, Göğsümde uyuyan gözlerine, Yüreğimden ışık vursun, Beni sorarsan şimdi, Baca içinde saklanan bir kargayım, Bu saatte, Rengimi tartışamam, Üzerime kar yağana dek, Sensizliği öğüten zamanla, Karanlığa böyle kolay alışamam... Sen durma, Vakit olmuş ikindi, Yağmur havası var şehrinde, Aynanın köşesine sıkıştırdım kibriti, Bakma resmime, Al üşüyen eline, Yak şimdi...