Kapıda Ellerin

Kapıda senin ellerin izlerin dört bir yanımı sarmış, canı emanet almış aşk. gözlerimi kapattığımı sanıyorum oysa ki ışıklar kendiliğinden sönüyor, hava sanki kendiliğinden kararıyor içim gibi. resimlerin yerlere atar kendini hepsi yüz çevirir bana suçluymuşum gibi. ben ağladıkça yol ikiye ayrılır ben senin gölgen olurum, sana ağıt olurum adım başkadır ama ben senim işte, öylesine sen olmuşum ki aynada gözlerin gözlerimin içinde, yüzün yüzüme karışmış. ellerimde çözülen buzlar suyu akar sızar ta içime, sana uzanır hayallerim ve sen kesersin bucağınla birer birer, gel desem de biliyorum yüzün yok, benim de söyleyecek gücüm yok o zaman bırak kapında kalsın ellerin bırak dört bir yanımı sarsın izlerin...