İnsanoğlu

Asırlardır hoyratça kullandın çocuklarım öldürdün ne gözyaşlarımı gördün ne çığlıklarımı işittin herşeye rağmen her atılan bir tohumu beş olarak geri verdim yer yer isyan ettim vahşetine gün oldu ateş olup yağdım, an geldi topraktan canavar oldum yuttum şehirlerini öyle günler oldu ki gözyaşlarımla canlar aldım inatla tecavüzlerine devam etti zehirledin beni yaktın saçlarımı bombalarla heryerimi yaraladın ne istedin kendi geleceğinden anlamak istemedin inatla ben yok olursam sende yok olursun ben olmazsam uğruna canlara kıydığın para hiçbir işe yaramaz ben tükenirken sen kazandığını sandın ben artık her bahar gelin olamayacağım her güz'de doğurup çoğalamayacağım hiç düşünmedin gün gelip benim de tükeneceğim benim de intikam alacağım hangi setle beni durduracaksın hangi suyla södüreceksin yaktığım ateşleri nasıl dayanacaksın sana vereceğim acılara beni tüketirken hiç aklına gelmedi Söyle şimdi kim daha vahşi