Kış Şiiri

Kapı açıldı, buharla doldu mutfak, Soğuk, yuvarlana yuvarlana daldı içeri. Her şey eskisi gibi oluverdi bir anda Çocuk yıllarındaki o akşamlar gibi Hava kupkuru ve tertemiz Ve dışarda, beş adım ötede Süklüm püklüm duruyor kış Yüzü tutmuyor içeri girmeye Kış. Ve işte her şey ilk kez başlıyor sanki. Ağarmış uzaklıklarına doğru kasımın Uzaklaşıyor aksöğütler Değneksiz ve rehbersiz körler gibi.... Nehir buz tutmuş, donmuş sepetçi söğütü. Ve konsol üstünde bir ayna gibi Bir buz tabakasına, enlemesine Yerleşmiş kara gök kubbesi. Ve karşısında onun, yol kavşağında, -yarı yarıya kara gömülmüş kavşakta- Seyrediyor bu aynada kendini Kayın ağacı, saçında bir yıldızla. Ve gizlice sezmektedir ki o Kış, harikalarla doldurmuştur her yeri; Kır evini, uzakta görülen, Ve kendi tepelerini... Çeviren: Ataol BEHRAMOĞLU