Asker Kaçağı

Size Sayın Başkanım Döktürdüğüm bu mektup Belki de okursunuz Birazcık vakit bulup Askerlik kağıtlarım Demin geçti elime Çarşambaymış son günüm Gitmek için cepheye Ama Sayın Başkanım Bunu yapmak istemem Zavallı insanları Vurmak için doğmadım ben İstemem sizi üzmek Söylemek zorundayım Benim kararım karar Kaçağım, firardayım Doğduğumdan bu yana Evvela babam öldü Dönmedi kardeşlerim Çocuklarım ağladı Annem şimdi mezarda Vız gelir solucanlar Tırıs gider bombalar Onca acıdan sonra Hapse düştüğüm zaman Uçar gider herşeyim Çalınır karım, çalınır ruhum Ve bütün bir geçmişim Geçit vermek yok artık Boşa geçmiş yıllara Yarın sabah erkenden Düşeceğim yollara İşim hayat dilenmek Fransa yollarında Köylerden şehirlere Söylemek insanlara Söz dinlemeyin artık Söyleneni yapmayın Reddedin gitmeyi de Savaşa katılmayın Kanını vermek şartsa İlk sizden başlayalım Ağzınız iyi laf yapar Buyrun Sayın Başkanım Eğer peşimdeyseniz Haber verin polise Silahsız olacağım Vursunlar isterlerse