Ağlama

Bozkırlara iniyordu kırılgan yaralı bir sonbahar sabahı. Telaşsız ve yorgunca Geceden kalma kızıl gözlü bulut küllerini bırakırken sabaha. Güllerin ruhunu çalıyordu azar azar Göz kapaklarının ağırlığını saklayamaya çalışan kurşuni sabahta Kınalı bir ıhlamur ağacı kanıyordu şehrin kirli avuçlarında. kaldırım taşları arasında bir güvercin unutmuş uçmayı kimse görmüyor Sen yine beni bekliyorsun gözlerinde med cezir girdapları Telaşlısın ,sabırsızsın biliyorsunki geç kalmıştık yarınlara Elimde fosforlu bir kalemle çıka geliyorum ben. Yeni ufuklar çiziyorum adınlık Mavi oluyor gökyüzü beyaz bulutları kırpıyorum güvercin oluyor her biri Titrek yürekleriyle uçmayı, cesareti, özgürlüğü öğreniyorlar yeniden Bir uçurtma çiziyorum alel acele uzun kuyruğu sen. Sıkı, sıkı tutuyorum ipin ucunu Şimdi viran olmuş vahaların sınırsız esmerliğinde savrulan, arabesk rüzgarların yerine Arkamda elleri bahar, gözleri gök, köy çocukları koşarak geliyorlar güneşe doğru Ey sabah papatyalar topladık sana orman uğultusuna karışan rüzgar türküleri getirdik Sabah anlıyor artık baharda olduğunu. Mayıs mayıs gülümseyerek bakıyor çocuklara Güneş yeni baştan doğuyor üşüyen göz bebeklerimize Şiirlerimden bir ev yapatımsana bir şiir boyunda. Uzanacaksın dizlerime İstirityenin içinde hapis olan tavus kuşunun hikayesini anlatacağım ama ağlama Yanmış yıldızlardan çaldığım nurlar narları getirdim sana Sür yarana sevdiğim ateş melhemdir yaramıza Hangi ateş yakar bizi? biz aşkı ateş kadehlerden su diye içmedikmi? Ayrlık yakıp kül edemezki bizi. Ateşi yanarak öğrendik biz Toprağın suya hasretini , uçurumlara sıkışmış rüzgarın esaretini anlatacağım. Aşkının gölgesinde büyüttüğüm asi kaddelenin bakışlarıyla karşıla beni Bilmezmisin ateş yakmaz kelebeği. Bir damla göz yaşın öldürür. Ağlama Gece karası kirpiklerinden telkari sırları akar düğümlenir gönlüme Gümüş teller gibi göz yaşın nakış nakış işler seni sineme. Bulutlara bakışlarından dökülen gül izlerini toplayıp Ateş böceklerinin öpüştüğü saçlarında yağmur olup yağacağım ağlama Ve gecenin soğuk yüzünü yırtan aydınlıklarımla geleceğim. İpek kozasında büyüttüğüm umutlarımla ama mutlaka Hasretimden firuzeler gibi dökülen boncuktan kuşlar getireceğim sana şimdi gece kuşlarının kanatlarında yankılansada zemheri Bilirmisin sevgilim zemheridede çiçek açar Dalımda ki son çiçeğimle geleceğim sana Kirpiklerin secdeye durduğu saatlerde dualarım duaktır gecene Beklemek bin yıl sürsede ay olup doğamasamda pencerene Dularım da hep sen olacaksın. Ağlama