Dört Mevsim Sensizlik

Neden kolay olan, bırakıp gitmeyi tercih ediyoruz da, Asıl zor olan, kalıp sevmeyi denemiyoruz? Belki de; sevgiliden kaçmak değildir bu, Sevgiden de kaçmak değildir. Düpedüz zoru görünce, Acının verdiği hazdan kaçmaktır. Oysa bir kez de kalıp savaşmayı denesen, Belki acı kaçacak senden..! Olmuyor, yapamıyor ve gidiyorsun yarım yamalak yolculukların ertesine... Kandırmak içinmidir kendini, yoksa kanamak içinmidir her defasında... Yeminler eder, Kurallar koyar, Adımlarını sağlam atarsın, Eskilerden konuşmaz Unutmaya çalışırsın olan biteni. Yalnız... Bilemezsin ki savaştığın asıl kişinin İçinde ki "sen" olduğunu..! İşte onu yenemezsin... ... Ve sonra yeni bir hayat başlar..! Kendini kandırmanın ilk adımı ile, Ya sonra... Yeni bir umut... Açarsın kollarını alabildiğine, Bir yanın umut, bir yanın yarım kalmış acımtırak bir geçmiş, Geçmiş mi ? Geçmemiş mi ? Bunu sen bile bilemezsin..! Sonbahar yapraklarının usulca yere düşüşünü izlersin Kâr tanelerinin yanağına dokunuşunu Pencerende izlediğin ve seyrine doyum olmayan yağmur Bir sinema şeridi gibi canlandırır geçmişini Bir sana doğmaz diye düşünmeye başlarsın güneşi, Oysa ki Sendin ondan kaçan Sendin kavrulmaktan yanmaktan korkan !!